رصدخانه ملی ایران (شاهکار مهندسی ایرانی)

آن زمان کمتر کسی تصور می‌کرد که متخصصان بخواهند به سمت تلسکوپی با اهمیت جهانی بروند.

عده‌ای اصرار داشتند حالا که طرح در دولت تصویب شده یک تلسکوپ نیم متری هم کفایت می‌کند.

بر تلسکوپ ۲ متری تاکید شد و در نهایت این‌گونه شد که در سال ۱۳۸۴ قبل از به سرآمدن فعالیت دولت هشتم سیاست «به دست گرفتن مدیریت ساخت یک تلسکوپ رده دو متری با اعتبار جهانی» پذیرفته شد.

به این شکل جامعه علمی و مهندسی ایران، نه فقط خریدار تلسکوپ بلکه صاحب دانش مدیریت و ساخت تلسکوپ می‌شد.

خرید شیشه و قرارداد صیقل شیشه خام اصلی تلسکوپ با شرکت شوت آلمان بسته شد. آنهم برای یک تلسکوپ ۳٫۵ متری!

تغییر از ۲ متر به ۳٫۵ متر، دو دلیل داشت: اول تغییر رده باعث ارتقای علمی فاحشی می‌شد. دوم اینکه شیشه خام مناسبی در شرکت شوت آلمان وجود داشت و باعث کوتاه شدن زمان سفارش و ساخت شیشه خام به میزان ۵ سال می‌شد.

شیشه از آلمان تهیه و در شرایط سخت تحریمی در شرایط دشوار آب و هوایی به فنلاند برای صیقل نهایی برده شد (۱۳۸۸). در سال ۱۳۹۳ شیشه اصلی تلسکوپ در شرکت اپتیون فنلاند آماده تحویل شد. کشور در زمینه اپتیک تلسکوپ و آزمون شیشه‌ها به حدی رسیده بود که فنلاندی‌ها قبول کردند روش آزمون آقای دکتر درودی را بپذیرند. بررسی‌ها نشان داد که آینه ساخته شده دقت لازم را ندارد.
این شرکت مجبور شد ۹ ماه دیگر آینه را صیقل بدهد تا به دقت مورد نظر برسد.
نهایتاً در ۲ اسفند ۱۳۹۳، آینه اصلی تلسکوپ رصدخانه ملی ایران، پس از طی مسیر زمینی سه هفته‌ای از فنلاند به ایران منتقل شد.